Bespreking: Kettel

mei 18th, 2009  |  by | Published in Achtergrond, Nieuws, Review, Voorpagina  |  10 Comments

kettelreimer

Je zal maar een Fries genoemd worden. Als Groninger. Maar de randstedelijke redactie van 3voor12 weet nu eenmaal niet beter. Een verkeerde provinciale tag op de Luisterpaal. Het is detail, het is detail.

Of zou Kettel toch Friese wortels hebben? Het web is in dubio over deze volgens een bron ‘sympathieke Fries’, de oud-pianist die de elektronische wereld in is gestapt. Opnieuw detail. Want hij zit bij een Gronings label, heeft Amerikaanse contacten, heeft internationaal een grote naam.

Kettel, ofwel oud-student Nederlands Reimer Eising (1982), heeft een nieuw album uit: Myam James Part 2. En ongelooflijk: wat een prachtige blijmoedigheid. Hier wordt geen existentiële crisis bestreden. Exemplarisch is openingstrack Kingscourt Imp, dat begint met een handvol akkoorden synthesizerkoor. Er is iets groots opkomst. Een haast religieuze zaligmaking.

We komen terug op aarde met een knullig luchtig keyboardmelodietje en de simpel doffe beat die er in slaat. Met de komst van een opgetogen springerige clavecimbel schuiven de Parijse salons het nummer binnen. Maar de boodschap blijft: niks is er aan de hand, de dag kan welgemoed begonnen worden.

kettel

Bekijk dat benauwde studiohol van Reimer Eising, op deze oude foto van 3voor12. De verschaalde lucht komt je tegemoet. Het eeuwig dichte raam, het bord met maaltijdresten, de halfvolle pakken taxi-drank. De ruimte is zo krap dat hij aan het eind van het nummer het servies omstoot. Maar uit dat potdichte hok komt muziek als een opklarende lucht, als een opdrogende straat. Een andere werkelijkheid. Dát is muziek.

Responses

  1. lopendvuur says:

    mei 18th, 2009 at 11:34 (#)

    blogt: Bespreking: Kettel – http://tinyurl.com/qzu6bd

    This comment was originally posted on Twitter

  2. tiekstra says:

    mei 18th, 2009 at 11:36 (#)

    Stukkie voor Lopend Vuur over Kettel: http://bit.ly/1jtblu

    This comment was originally posted on Twitter

  3. oom ph says:

    mei 26th, 2009 at 03:03 (#)

    uh maar het nieuwe album is toch Myam James Part 2?

  4. Jurgen says:

    mei 26th, 2009 at 08:44 (#)

    Scherp. Tikfoutje inderdaad.

  5. eelco says:

    juni 1st, 2009 at 15:32 (#)

    oei, dit is toch wel behoorlijk achterhaald hoor. die foto’s zijn op z’n minst 5 jaar oud, want ik herken ze van dit artikel: http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel//40768324

  6. Jurgen says:

    juni 1st, 2009 at 16:23 (#)

    Hmm. Je hebt gelijk. Hij zal nu wat meer rimpels hebben. En misschien heeft hij inmiddels een studio met uitzicht. Maar de strekking blijft.

  7. stephen says:

    juni 5th, 2009 at 15:11 (#)

    dag Jurgen,

    Ik heb je review gelezen en ik kan het niet laten om te reageren.
    Myam James part 2 bevat wat mij betreft zeer veel prachtige tracks, in sfeer varierend van dromerig nostalgisch, feestelijk, opzwepend, uitbundig tot filmisch, warm en bijna avant-gardistisch. Nu en dan mag er best een traantje weggepikt worden. Voor elk moment van de dag staat er wel wat op. De sound staat als een huis en de varieteit en detail binnen de tracks zijn zo sterk dat je eindeloos naar sommmige nummers kan luisteren en nog steeeds nieuwe dingen ontdekt.

    Okay, ik weet wel dat er waarschijnlijk niemand zit te wachten op zo’n alinea. Lezers van reviews kennen die opgeblazen bewoordingen zo langzamerhand wel.

    Maar wat heeft Myam James Part 2 in vrrrredesnaam te maken met (zogenaamde??) lege pakken taxi en voedselresten op borden? Ik vind dat stemmingmakende opmerkingen die, bedoeld of onbedoeld, de artiest in een zielig hoekje plaatsen. Ik zie geen enkele reden waarom Kettel na aanleiding van zijn nieuwe album in een zielig hoekje moet worden geplaatst. Het is net zoiets als een prachtige vrouw een opengeknipte vuilniszak aantrekken. Vanuit journalistiek oogpunt zie ik de waarde niet in van een essay over verschraalde lucht en verhandelingen over provinciaalse afkomst, terwijl Myam James Part 2 wat mij betreft, en ik heb het album hier voor me liggen, een hedendaags meesterwerk betreft. En dan hebben we het nog niet eens over het artwork gehad.

    Eerder zou ik verrast zijn als je de klasse van dit album op een vernieuwende wijze in woorden zou weten te vatten die de aandacht weet te trekken van het doorgewinterde 3voor12/Gonzo/deBug publiek. Want dat is dit album wat mij betreft namelijk meer dan waard!

    met vriendelijke groet,
    stephen

  8. Jurgen says:

    juni 5th, 2009 at 16:30 (#)

    Hoi Stephen,

    Dat is een diepdoorvoeld pleidooi voor Kettel, precies het gevoel in de donder dat de oprichters van Lopend Vuur willen stimuleren. Met dat ik wellicht een wat plichtmatig beeld oproep van het potdichte hok waarin een artiest op zijn knopjes duwt en met de muis in de weer is, wil ik juist de dat alles ontstijgende muziek prijzen. In dat contrast zit de vaak merkwaardig grote kracht van muziek, bedacht ik me. Deels een open deur. Nee, het was mijn bedoeling niet van Kettel een zielig ventje te maken. Maar ik voel me gestimuleerd, ik zal nog eens nadenken over hoe zijn muziek het beste in woorden te vangen.

  9. stephen says:

    juni 5th, 2009 at 20:32 (#)

    dag Jurgen,

    bedankt voor je reactie. Ik was misschien wat te geergerd, dacht ik later.. ik dacht nog, misschien laat ik me wat teveel meevoeren door jarenlange opgekropte irritatie, en voer ik dat nu ineens op deze review af. Ik moet toegeven, het gaf wel wat voldoening om me mee te laten slepen.
    Er zijn misschien ook vast veel mensen die het door jouw beschreven contrast haarfijn aanvoelen, of menen dat het terecht is dat dat benoemd wordt, al is het maar een beeeetje waar.
    Wellicht hierom: het feit dat je de fysieke smerigheid benoemd die rondom Kettel zou bestaan, kan je ook als metafoor zien voor een poging om het contast met de muziek die hij produceert des te groter te maken. Trouwens, dat zeg je zelf ook al in je reply. Met andere woorden, hoe smeriger jij iemands leefomgeving beschrijft, hoe mooier vindt je diens muziek, omdat muziek zelf natuurlijk feitelijk niet te beschrijven valt. In dat licht zou je bijvoorbeeld de woning van Gordon neerzetten als een propere leefomgeving waarin het pompje van de Ajax voortdurend in beweging is.
    Om over het smetteloze aanrecht van Jim nog maar te zwijgen…

    Nog meer aandikken misschien, de volgende keer. Wat dacht je van een nest kakkerlakken onderaan de zitting van de bureaustoel van Kettel, de Oergroninger die nimmer zonder zijn Martini Pruimtabak over de drempel stapt? De vogelspinnen, die vechten om het muizennest in de berg vlapakken in de hoek, waarvan op sommigen zelfs nog een bonnetje in Guldens te vinden is..?

    Stephen

  10. Jurgen says:

    juni 8th, 2009 at 11:55 (#)

    In het beschrijven van smerigheid ben je me veruit de meester. Vanwaar overigens die jarenlang opgekropte frustratie?


Agenda