Als eerst valt de vanzelfsprekendheid op. Al op zijn debuut-ep zingt de Nederlands-Marrokaanse singersongwriter Kashmere Hakim zijn liedjes met een opvallend soevereine bedachtzaamheid. Dat niet alleen. Ook die liedjes zelf moeten klinken zoals ze klinken. De uitvoering is in alles sober, de zang zonder decoratie. In niets klinkt een poging tot verschuilen. Dit is wat zijn moet.

Bij aanvang van ‘The Hillsinger EP’ klinkt Hakim als een jonge tegenvoeter van Bob Dylan, vooral door het ‘zingzeggen’ en tokkelend gitaarspel. Opener ‘Free people’ doet in de eerste maten ontegenzeggelijk denken aan ‘Girl from the north country’ van de vroege Dylan. Maar luisterend naar andere nummers, vooral ook op andere plekken op het internet – OngekendTalent, MySpace, YouTube – blijkt de zanger breder geïnspireerd: lieflijker, ingetogener, bezonkener.

Maar in alles wat tot dusver van Kashmere Hakim te horen valt, klinkt het onmiddellijke bestaansrecht van zijn liedjes door. Dat is knap. Het is een effect dat voor een groot deel volgt uit de timing van zijn zang, het ritme van zijn zinnen, de autonome cadans ervan. Dan mag de gitaar ergens wat vals gestemd zijn, dan mag hij soms onverstaanbaar binnensmonds zingen. Maar het is ook de rust, de net-niet-onthechting die de debuut-ep van Hakim zo goed maakt. Hij is observator in dat klassieke vak van singersongwriter.

En praat mee op Twitter (#LVA10) of via reacties in deze post of via de chat van UStream.
Leuke input gaat rechtstreeks het interview in.

Vanuit de TV Gelderland studio kan je iedere eerste dinsdag van de maand meekijken bij Lopend Vuur Arnhem. Met een nieuw format: geen pauzes meer, een aaneengeschakelde show met beeld en geluid vanuit de studio.

Gewoon vanuit je luie stoel ontdek je nieuwe Nederlandse indie bandjes.
Reacties en andermans reacties zijn in deze blogpost te vinden of op Twitter onder hashtag #LVA10.

De live-stream is in deze post te vinden. Reageren kan via de chat of via Twitter (@arnhemdirect). Al je commentaren of vragen voorzie je dan van #LVA10.
Free TV : Ustream

iTunes is ongelofelijk populair en op dit moment de meest geschikte manier om professioneel en legaal geld te verdienen aan verkoop van je muziek. Je betaald een commissie (30%) aan Apple om gebruik te mogen maken van het platform, maar verdient daarnaast zelf geld aan de digitale downloads. Maar hoe doe je dit, en wie is voordelig?

Eerst het NORMA verhaal.

Om via je de NORMA je muziek in de Store van iTunes te krijgen, moet je eerst lid worden van NORMA. Daar sluit je een digitale distributie overeenkomst, stuur je jouw CD/album op en binnen 2 à 6 weken (in de praktijk ongeveer één week) staat deze in de Store.

NORMA rekent een 15% handelingsfee over de ontvangen opbrengsten. Deze fee wordt doorlopend geheven en zal je dus ‘altijd’ moeten blijven afstaan. Belangrijke voorwaarde is het bezitten van de opnamerechten, en je moet toestemming hebben van alle rechthebbende. Marike Jager heeft haar iTunes zaakjes via de NORMA geregeld bijvoorbeeld.

Een prima optie, maar er blijkt een betere keuze te zijn. Het verhaal van CD Baby. Dit online platform regelt de hele digitale distributie voor je met eenmalige kosten, waarna je geen doorlopend percentage hoeft af te dragen.

Voor het verkoop in een winkel (digitaal maar ook fysiek) heb je een barcode nodig met een UPC/EAN nummer. Deze code kan je kopen bij CD Baby voor $20,- [maar verderop in dit verhaal een manier hoe dit zelf en gratis te doen]. Bij NORMA betaal je niks voor deze code, maar blijft het EAN nummer eigendom van de NORMA waar je bij CD Baby eigenaar wordt van de code.

Het digitaal opzetten van je distributie via iTunes (en eventueel andere plekken als je daar voor kiest) verzorgt CD Baby voor $35,- per album. Grofweg kost het verkopen van je muziek via CD Baby naar de iTunes Store je dus eenmalig $55,- (±€40,-), en zelfs minder als je zelf een EAN nummer aanmaakt. De opbrengsten van de verkoop vallen volledig naar jou/je band toe. Met andere woorden: CD Baby heeft geen verdere commissie of share.

Silence is Sexy heeft dit proces kortgeleden doorlopen. Wat zijn de ervaringen van bassist Barry Spooren?

“Voor ons was de reden om gebruik te maken van een dienst als CD Baby vooral omdat we willen dat onze muziek overal te vinden is. De praktijk wijst uit dat mensen hun muziek via allerlei kanalen ontdekken en beluisteren, en dus is het van belang overal aanwezig te zijn. Zo waren Spotify en iTunes voor ons erg belangrijk. En dat zijn beiden (naast veel andere digitale platforms) partners van CD Baby. Overigens werkt Spotify met een flink aantal verschillende aggregators.”

“Doorslaggevend om met CD Baby te werken was voor mij vooral omdat ik goede verhalen hoorde van andere muzikanten. Daarnaast heb ik er eerder een keer een cd besteld, en vond ik de manier waarop ze communiceerde erg goed (ze stuurden een erg leuke mail toen de cd verstuurd werd, en nog een mail na met de vraag of de cd goed was aangekomen). Ook de communicatie naar artiesten toe verloopt vrij snel en helder. De plaat verscheen na inschrijving binnen twee weken op iTunes. Bij Spotify doen ze er iets langer over, daar moet hij nog online komen.”

“Een account aanmaken bij CD Baby kost niet al teveel tijd. Het enige waar je je als artiest even in moet verdiepen zijn de Terms of Service en de overeenkomsten voor fysieke en digitale verkoop (die krijg je te zien als je een account aanmaakt). Verder heb je natuurlijk alle info van de release nodig, zoals rechthebbenden, releasedatum, ISRC codes (als je die niet hebt, krijg je ze van CD Baby), en barcode. Als je die laatste niet hebt, kun je die zelf aanmaken.” Wel heb je voor het betalen aan CD Baby een creditcard of een Paypal nodig, aldus Barry. Geweldige input Barry, van een geweldige vooroploper-band in het indie-muzieklandschap!

Ik sluit nog af met twee andere opties: TuneCore en SongCast. Zij kunnen ook jouw digitale distributie verzorgen maar vragen daar hogere prijzen voor, en doorlopende fees waardoor het een stuk minder lucratief oogt. Althans, ik heb de meerwaarde niet kunnen uitvinden van deze twee.

Om je muziek in iTunes Store te krijgen, heb je dus niet per definitie een platenmaatschappij nodig, maar kan je dit prima zelf doen tegen betrekkelijk lage kosten.

In een bepaald opzicht heeft postrock veel weg van klassieke muziek: het kan erg lastig  zijn woorden te vinden voor wat je hoort. De verleiding is daarom groot om beelden uit de natuur op te roepen: een soundscape als een weids vergezicht, een gitaareruptie als een plotselinge onweersbui, een onverwacht rustmoment als een opklaring aan de hemel.

Misschien dat het daarom wel zo lang geduurd heeft om de verdiende aandacht te geven aan TravelSunnySamsara, het soloproject van gitarist Chris Draaijer van de Eindhovense stoner&postrockband Hijos de Mayo. Dat de muziek, die hij heeft opgenomen in een productiehok met de bescheiden naam ‘herriekamer’, kwaliteit heeft is zonneklaar (!). Maar hoe dat te verklaren.

Zelf zou ik postrock omschrijven als een genre waarin de gitaar de voornaamste verteller is. Niet op hoge toon, maar aanvankelijk weifelend, om daarna steeds zelfbewuster de stem te verheffen. Chris Draaijer lijkt voornamelijk bezig te zijn met een reis; een reis door India, getuige songtitels als Along the Yamuna River en Mapusa Road en de Indiase drone in NowMakeGood. En wat te denken van het woord ‘Samsara’, dat blijkbaar verwijst naar de boeddhistische en hindoeïstische cyclus van dood en wedergeboorte.

Zo exotisch als die verwijzingen wordt het niet met TravelSunnySamsara. Dat is jammer. Draaijer verwijdert zich niet van de conventies van de postrock: repetitieve gitaarpartijen, die laag voor laag worden opgebouwd naar een meer of mindere climax. Maar erg mooie momenten zijn er ook: de eenzame opening van slotnummer Les Machines Sont Fatiguees tegen de achtergrond van het geluid van een opstartende raket, de gitaren die om de meest desolate tonen strijden aan het slot van Nightswimming (In Backwaters) en de voorzichtige lagen muziek in Forests On Mountains. Al die oplichtende momenten zijn gratis te downloaden.

En als ’special’ heeft Four Corners het interview ook op film uitgewerkt. Ben je de gehaaste minuut muziek in De Wereld Draait Door zat? Bekijk en -luister hier het wat diepergaander interview met Celine Cairo en drie subtiel vertolkte prachtsongs van dit negentienjarige talent.

Opnamedag: 28 januari 2010
Twitter hashtag: #LVA10

Interview Celine Cairo

Celine Cairo – Searching No More

Celine Cairo – In The Light

Celine Cairo – Got Me Good

“Automatic Sam is in een mum van tijd al op een niveau waarop het gros van de rockbands met gemak achter zich wordt gelaten.” – 3voor12-A/N

Tijdens de sessie zal @arnhemdirect op Twitter aanwezig zijn voor oor en wederhoor. Met #LVA10 kun je op Twitter alles blijven volgen of van commentaar voorzien.

Bij het aanschaffen van een auto heb je een aantal belangrijke overwegingen te maken, en kun je zeer aantrekkelijke voordelen krijgen als ondernemer.

Grijs kenteken?
Waarschijnlijk is je wel opgevallen dat alle auto’s in Nederland een geel nummerbord hebben. Het grijze kenteken is een term waarmee bestelauto’s worden bedoeld waar ondernemers in rijden. Zo’n auto is bedoelt voor goederenvervoer en wijkt op cruciale punten af: er is een laadruimte met vlakke, vaste laadvloer, er zijn geen zitplaatsen in de laadruimte en de auto is (gedeeltelijk) geblindeerd.

Een grijs-kenteken mag je als ondernemer rijden als je kan aantonen dat je een BTW-nummer hebt, en dat je aannemelijk kan maken dat je meer dan 10% van je kilometers per jaar zakelijk gaat rijden met deze auto. Het grote voordeel zit in de lage motorrijtuigenbelasting die je mag gaan betalen (2009: plusminus €23,- per maand) en dat grijs-kentekenauto’s in de regel diesels zijn welke weer hun voordeel bij de pomp opleveren.

Maar hoe nu verder? Je hebt twee keuzes wanneer je een auto aanschaft en zakelijk wil gaan rijden.

Auto in ondernemingsvermogen (autofictie)
Net zoals bij iedere andere auto heb je te maken met alle autokosten: een aanschafprijs, de brandstofkosten, motorrijtuigenbelasting, verzekeringspremies, APK, onderhouds- en reparatiekosten en overige kosten (denk aan je parkeergeld, wasserette, tol maar niet de boetes!).

Wanneer je de auto ‘op je onderneming’ zet (aanmerken heet dat officieel volgens mij) dan kan je de kosten van je winst aftrekken (prettig voor de Inkomstenbelasting), de BTW als voorbelasting terugvorderen en afschrijven op de auto (daarmee kun je de winst op je balans drukken). Wat is nou je belangrijkste voordeel om de auto op naam van de zaak aan te schaffen?
Je vordert de BTW terug en betaalt minder (Inkomsten)belasting.

Handig! Maar nu een regelgeving die dit een stuk minder interessant voor je kan maken. De fictieve bijtelling voor privé-gebruik van de auto. Die bijtelling is 25% (14% voor de zuinige auto’s) van de cataloguswaarde bij aanschaf inclusief BTW en BPM (voor auto’s ouder dan 15 jaar geldt de waarde in het economisch verkeer). Dat moet dus nog eens extra uit je portemonnee! Alleen als je met een volledig bijgehouden rittenadministratie kunt aantonen dat je minder dan 500 kilometer per jaar privé rijdt, omzeil je deze ‘nasty’ bijtelling. Ga je met de auto een paar keer op bezoek bij familie en vrienden door heel het land, kun je dit laatste wel vergeten.

Ook zijn er vanaf 2009 drie categorieën gekomen voor de bijtelling voor privé gebruik waarin wordt gekeken naar de CO2/km uitstoot. Daar heb ik mij verder niet in verdiept.

Auto in privé-vermogen (kilometeradministratie bijhouden)
In de algemene zin is het voor muzikanten handiger om de auto in het privé-vermogen te houden, vanuitgaande dat je geen gloednieuwe auto koopt of geen familie/sociaal leven hebt waardoor je nooit meer dan 500 km’s privé rijdt.

Je profiteert dan niet van de autofictie (BTW terugvorderen, minder belasting betalen), maar je kan daarentegen wel een bepaald bedrag per gereden zakelijke kilometer (2009: € 0,19/km) declareren op je onderneming. Vervolgens kun je voor alle (dus zowel privé als zakelijk) gemaakte autokosten (dat zijn voornamelijk brandstof-, onderhoudskosten, parkeergeld en wasserette) 75% van de BTW aanmerken op je bedrijf [soort van bewijs].

Je bent wel verplicht alle bonnetjes te bewaren en een rittenadministratie bij te houden met welke zakelijke kilometers je hebt gereden. In deze administratie noteer je: datum, beginstand en eindstand kilometerteller, vertrek- en eindpunt (adres).

Met je auto in privégebruik als ondernemer (je hebt een BTW-nummer) kun je ook profiteren van de eerdergenoemde voordelen van het grijskenteken.

Zijn er voorbeelden van muzikanten die op deze manier te werk gaan, of juist voorbeelden van hoe het ook anders en legaal kan? Voer hier de discussie gaarne op!

Voor nog meer specifieke informatie, met meer diepgang, kijk eens hier op www.inzakengaan.nl of www.lancelots.nl.

Met nadruk wil ik hierbij vermelden dat ik geen belastingexpert ben, maar wat informatie op een rijtje heb gezet. Zoek voor advies op maat altijd contact met een adviseur.

Nadat Lykle mij zo enthousiast kreeg (en daar was niet zoveel moeite voor nodig) om Lopend Vuur te gaan coördineren in Arnhem, stak ik samen met Marco Derksen (Marketingfacts) en Gerjanne Tiemens (Arnhem Direct) de koppen bij elkaar. Drie gozers werden aan het gesprek toegevoegd, en voor je het wist konden we een start maken met de eerste Lopend Vuur sessie.

Henkjan Winkeldermaat (Punkmedia) heeft vanaf het begin de beelden opgenomen met al zijn gadget-wise apparatuur. Hendrik van Iterson zorgde voor de internetstream, en Geert Veneklaas was de Jan Mulder tijdens het interview.

Eerste Lopend Vuur sessie Arnhem | Hanneke de Jong

Omdat muzikanten in de regel ongelofelijk fijn zijn om mee te kletsen en bier te drinken, werden de sessies al gauw een maandelijkse ‘gathering’ van allerlei enthousiastelingen. Nadat Omroep Gelderland een keer om de hoek was komen kijken, wilde Berko Mulder (MVE Media) graag zijn steentje bijdragen aan een wat beter geluid. Fotografen vinden het nog steeds een geweldige plek om mooie platen te schieten. En dan is er altijd nog de gezelligheid en het bier.

Steeds maar weer krijgen we enthousiaste reacties van bandjes die langs zijn gekomen, al waren ze in eerste instantie positief geschrokken door de professionaliteit. Ergens is het wel waken voor de ongedwongenheid en de ‘punkheid’ van Lopend Vuur. Ooit begonnen bij de Groningers thuis op de bank, is het in Arnhem inmiddels uit aan het lopen tot een mediaspektakel. En dat creëert steeds hogere verwachtingen.

Nu is Four Corners ingestapt om hun stagiairs te laten ’spelen’ met de camera’s en te leren editen van het materiaal. Weer een geweldige professionalisering!

Achter de schermen bij meest recente sessie | Celine Cairo

Het aankomende jaar blijven er sessies komen vanuit Arnhem. Ook het aankomend jaar staat de gezelligheid en gedrevenheid van band en crew voorop. Dat het steeds ’sophisticater’ wordt opgenomen, gaat hopelijk de bandjes/muzikanten ten goede komen. Want daar is het uiteindelijk om te doen. Indie-muziek laten zien, horen en luisteren naar hoe andere muzikanten hun zaakjes aanpakken.

“Celine Cairo heeft de beste stem van de vrouwelijke deelnemers. Ze heeft een enorm bereik en is op geen valse noot te betrappen. Haar begeleidingsband, met akoestische bas en altviool, zet een mooie sfeer neer. Niet zelden zorgt de zangeres voor kippenvel, en dat was nog niet gebeurd vanmiddag. Van alle deelnemers past zij het beste in de sfeervolle oude kerk. Een toekomst in de theaters ligt in het verschiet.” - LiveXs

Tijdens de sessie zal @arnhemdirect op Twitter aanwezig zijn voor oor en wederhoor. Met #LVA10 kun je op Twitter alles blijven volgen of van commentaar voorzien.

Wanneer je de website van One Frame of Fame bezoekt, staat er in drie stappen duidelijk uitgelegd wat je hier kan doen:

1. C&K laat een frame zien van de muziekclip.
2. Jij doet precies na wat op dat frame te zien is
3. C&K voegt het frame toe aan hun muziekclip.

Op moment van schrijven hebben 4480 mensen hier aan meegedaan. Dat zijn 4480 mensen die hoogstwaarschijnlijk ook de moeite hebben genomen om de clip terug te zien en te luisteren naar de nieuwe singel. Bijna 5000 mensen die je singel al hebben gehoord en hebben bijgedragen. Dat is promotie ten top en crowd-sourcing ten top.

Vervolgens wil je natuurlijk laten zien aan iedereen dat jij in de clip van C&K zit. Met een druk op de knop van je favoriete sociale media plaats je automatisch een linkje op Twitter, Facebook of Hyves. Veel meer mensen dan die 4480 komen in aanraking met het principe, kijken of beluisteren het, maar doen verder niet mee. Kennen we de term ‘viral marketing’ nog? Drijft op het principe dat je iets zo leuk vindt, dat je het graag aan je vrienden doorstuurt. Zonder distributie-budget verspreid jouw -in dit geval- filmpje zich razendsnel. Over de hele wereld.

C&K haalt het NOS-journaal met hun actie. Weer exposure aan een hele hoop potentiële nieuwe fans.

Een idioot goed idee om je naamsbekendheid een vette boost te geven. Meer dan 5000 potentiële fans zullen de aanstaande C&K clip gaan bekijken om te zien of ze in een frame voorkomen. Er zijn namelijk -helaas- maar een kleine 1400 frames te verdelen. Dat betekent wel weer dat 1400 fans worden beloont, en die zullen de videoclip delen op hun sociale profielen met de titel: ‘ik zit in een videoclip!!!’.

Zo doen we dat in 2010. En die singel… klinkt helemaal zo gek nog niet…

Je voert een zoekwoord in, logischerwijs de naam van je band bijvoorbeeld, en je krijgt bericht van Google wanneer er een berichtje over het zoekwoord verschijnt op internet. Hoe? Heel simpel.

Ga naar Google Alerts, toets je ‘zoekwoord’, kies ‘uitgebreid’ om een zo groot mogelijk zoekgebied te bestrijken, klik hoe vaak je bericht wil ontvangen van Google en noteer je e-mail adres waartoe Google de resultaten naar toe moet sturen. Easy as that.

Wanneer je een Google-account hebt kun je de Alerts beheren. Daarnaast kan je er voor kiezen de resultaten als RSS Feed te importeren, wat ikzelf vele malen prettiger vindt. Je kunt dan met je eigen RSS-reader de resultaten veel beter beheren. E-mails heb je per dag toch voldoende en raken gemakkelijk kwijt.

Waarom moet je na het lezen van dit bericht direct een Google Alert aanmaken?

Fans spreken overal op het internet over jou. Google Alerts geeft je een geweldige tool om betrokkenheid te creëren. Je kunt namelijk razendsnel en up to date reageren. Ook wanneer er recensies verschijnen, of prominenten hebben wat gezegd, kun je jouw betrokkenheid laten zien wat erg netjes staat en je zeer waarschijnlijk positieve reacties gaat opleveren.

Het valt pas op na een tijdje geluisterd te hebben naar debuutalbum Razorblade Lemonade van de Haarlemse gitaarband Heist: frontman Alex Krottje heeft een eigenaardige kwaliteit. Met zijn wat lijzige frasering klinkt zijn band soms slomer dan deze is. Hij haalt voor het gehoor het tempo omlaag.

Dat is goed, want die eigenschap geeft de in wezen traditionele hardrock van Heist een eigenzinnige nasmaak. Bij de eerste draaibeurten van het debuut van Heist is vooral een band te horen die degelijk wil laveren tussen de grunge van begin jaren negentig en de nu metal van de eind jaren negentig. Het volvette, hechte geluid is onberispelijk, al vallen de drums wat weg. Zonder ruggesteun van een label is de plaat eigenhandig geproduceerd. In New York werd Razorblade Lemonade vervolgens afgemixt.

Moeilijker kan het zijn groter te groeien dan die gedegenheid. Zanger Alex Krottje belichaamt die moeite. Hij heeft een goede timing, zijn zang is aangenaam luchtig, de melodielijnen zijn trefzeker. Maar hij vliegt nergens de bocht uit. Die spanning blijft ver weg.

Brein achter de band is gitarist Thijs van der Klugt. Zijn spel is vol en op een fijne manier hoekig. Maar als de band teruggeschakelt en de distortion zwijgt, zoals verderop in het openingsnummer Chocolate of het grootse Lies On Display – want Heist heeft ook een introspectieve kant – was meer muzikale verbeeldingskracht van hem een pluspunt geweest.

Het debuut van Heist, dat in het verleden in het voorprogramma stond van Keith Caputo, had dus meer kunnen sprankelen. Maar Razorblade Lemonade is een fijn debuut, vooral omdat de band zich niet op een goedkope manier door het hardrockgenre slaat.

Aan het eind van de plaat, wanneer Green Lizard-frontman Remi Tjon Ajong een gastrolletje vervult in You’re A Mouthful, wordt duidelijk hoe het ook had gekund. Vooral tekstueel is Ajongs agressie geforceerd: ‘Your eyes they speak a hundred lies / you draw your shit over the dotted lines / and hope to god that we just keep on buying.’ Het is niet meer dan een kort moment, maar ook zoiets toont aan dat Heist met dit debuut eigenlijk al veel achter zich heeft gelaten.

Zelden heb ik een gitaarband gehoord die zo’n stevig patent heeft op de ‘teenage angst’ van het Hollandse schoolplein: de middelbare school-schmerz die ongetwijfeld iedereen tussen zijn 13e en 18e weleens overvalt. Aan het begin van debuutplaat This is not romantic van de Meppeler band I Kissed Charles zit zangeres Charlot Henzen thuis gebogen over haar wiskundesommen. ‘I’ve got to focus on my schoolwork, you are bouncing in my head’, zingt ze in openingsnummer ‘People come but lovers go’. Waarna algauw een geëxalteerd refrein uitbreekt, volgepompt met synthesizerklanken en hemelbestormende drumroffels.

I Kissed Charles treft precies de kern van de hedendaagse adolescentie, waarin zowel alles ironisch is als de ironie volledig ontbreekt. De overvloedige synthesizers in het bandgeluid en de luipaard-legging van de frontvrouwe zijn heus tongue-in-cheek, maar de droefcatchy refreinen en het lyrische zelfmedelijden worden met de overgave gebracht die doorgaans slijt bij het ouder worden.

Toch is This is not romantic voor alle leeftijden een aanstekelijke plaat. Erg belangrijk is het onaflaatbaar stuwende drumwerk van Marco Muhring. Maar ook de zang van Charlot Henzen, die in deze opnames veel krachtiger klinkt dan live, is begeesterend. Prijsnummer is eerste single Over Before It Had Started Yet: het juiste repetitieve keyboard-riffje van Henzen, de pulserende bassdrum van Muhring en fantastisch klassieke gitaarbreaks in het refrein. Gaandeweg de plaat benaderen de songs dit ideaal steeds minder. Maar de opwinding en het plezier van de eerste helft van het album blijven bij.