Als eerst valt de vanzelfsprekendheid op. Al op zijn debuut-ep zingt de Nederlands-Marrokaanse singersongwriter Kashmere Hakim zijn liedjes met een opvallend soevereine bedachtzaamheid. Dat niet alleen. Ook die liedjes zelf moeten klinken zoals ze klinken. De uitvoering is in alles sober, de zang zonder decoratie. In niets klinkt een poging tot verschuilen. Dit is wat zijn moet.

Bij aanvang van ‘The Hillsinger EP’ klinkt Hakim als een jonge tegenvoeter van Bob Dylan, vooral door het ‘zingzeggen’ en tokkelend gitaarspel. Opener ‘Free people’ doet in de eerste maten ontegenzeggelijk denken aan ‘Girl from the north country’ van de vroege Dylan. Maar luisterend naar andere nummers, vooral ook op andere plekken op het internet – OngekendTalent, MySpace, YouTube – blijkt de zanger breder geïnspireerd: lieflijker, ingetogener, bezonkener.

Maar in alles wat tot dusver van Kashmere Hakim te horen valt, klinkt het onmiddellijke bestaansrecht van zijn liedjes door. Dat is knap. Het is een effect dat voor een groot deel volgt uit de timing van zijn zang, het ritme van zijn zinnen, de autonome cadans ervan. Dan mag de gitaar ergens wat vals gestemd zijn, dan mag hij soms onverstaanbaar binnensmonds zingen. Maar het is ook de rust, de net-niet-onthechting die de debuut-ep van Hakim zo goed maakt. Hij is observator in dat klassieke vak van singersongwriter.

Vodcast 2: On Trees And Birds And Fire

Vodcast 3: Murmur

De hele live-stream met I Am Oak terugkijken inclusief interview?
(duur: 20 min)

Groningers We Swim You Jump, Flux en Corijn en de Amsterdamse Wotienke werden uitgenodigd om op Vlieland drie dagen aan hun band te werken.

Onder leiding van Ferry Rosenboom (platenbaas van Excelsior Recordings), Ard Boer (New Music Labs) en Ilana Goldstoff (Harmonie Boekingen) werden ervaringen gedeeld en werd gekeken hoe meer uit de band te halen. Ze lieten de acts delen in hun ervaringen vanuit hun verschillende hoeken: platenlabel, boeker en nieuwe media, om ze te leren hoe ze zichzelf naar buiten kunnen brengen. Door een paar dagen samen te zijn bood het de bands ook de mogelijkheid om goed na te denken over de toekomst. En natuurlijk hoorden zoals bij elk weekend op een eiland voetballen, over het strand lopen en uitgaan in de plaatselijke disco er ook bij.

• Vera Groningen
• 30 juni 2010
• 20.30 uur
• Gratis (wel een maandkaart van €1)

En praat mee op Twitter (#LVA10) of via reacties in deze post of via de chat van UStream.
Leuke input gaat rechtstreeks het interview in.

Vodcast 2: Living

Vodcast 3: Love Ain’t On Our Side

De hele live-stream met Metro Mortale terugkijken inclusief interview?
(duur: 20 min)

Vanuit de TV Gelderland studio kan je iedere eerste dinsdag van de maand meekijken bij Lopend Vuur Arnhem. Met een nieuw format: geen pauzes meer, een aaneengeschakelde show met beeld en geluid vanuit de studio.

Gewoon vanuit je luie stoel ontdek je nieuwe Nederlandse indie bandjes.
Reacties en andermans reacties zijn in deze blogpost te vinden of op Twitter onder hashtag #LVA10.

Eefje de Visser, winnares van de Grote Prijs, is als eerste ten gast in de nieuwe locatie van Lopend Vuur Arnhem: de TV studio’s van TV Gelderland.

Een oorwurm van een song speelt ze op een zeer bijzondere manier met een ‘loop station’. Verder gaat het interview kort in op waarom ze de Grote Prijs heeft gewonnen, wat de Rockacademie nou precies voor een muzikant doet, de Nederlandse taal als ‘lyrics’ en de stress rondom het Twitteren en Facebooken.

De live-stream is in deze post te vinden. Reageren kan via de chat of via Twitter (@arnhemdirect). Al je commentaren of vragen voorzie je dan van #LVA10.
Free TV : Ustream

iTunes is ongelofelijk populair en op dit moment de meest geschikte manier om professioneel en legaal geld te verdienen aan verkoop van je muziek. Je betaald een commissie (30%) aan Apple om gebruik te mogen maken van het platform, maar verdient daarnaast zelf geld aan de digitale downloads. Maar hoe doe je dit, en wie is voordelig?

Eerst het NORMA verhaal.

Om via je de NORMA je muziek in de Store van iTunes te krijgen, moet je eerst lid worden van NORMA. Daar sluit je een digitale distributie overeenkomst, stuur je jouw CD/album op en binnen 2 à 6 weken (in de praktijk ongeveer één week) staat deze in de Store.

NORMA rekent een 15% handelingsfee over de ontvangen opbrengsten. Deze fee wordt doorlopend geheven en zal je dus ‘altijd’ moeten blijven afstaan. Belangrijke voorwaarde is het bezitten van de opnamerechten, en je moet toestemming hebben van alle rechthebbende. Marike Jager heeft haar iTunes zaakjes via de NORMA geregeld bijvoorbeeld.

Een prima optie, maar er blijkt een betere keuze te zijn. Het verhaal van CD Baby. Dit online platform regelt de hele digitale distributie voor je met eenmalige kosten, waarna je geen doorlopend percentage hoeft af te dragen.

Voor het verkoop in een winkel (digitaal maar ook fysiek) heb je een barcode nodig met een UPC/EAN nummer. Deze code kan je kopen bij CD Baby voor $20,- [maar verderop in dit verhaal een manier hoe dit zelf en gratis te doen]. Bij NORMA betaal je niks voor deze code, maar blijft het EAN nummer eigendom van de NORMA waar je bij CD Baby eigenaar wordt van de code.

Het digitaal opzetten van je distributie via iTunes (en eventueel andere plekken als je daar voor kiest) verzorgt CD Baby voor $35,- per album. Grofweg kost het verkopen van je muziek via CD Baby naar de iTunes Store je dus eenmalig $55,- (±€40,-), en zelfs minder als je zelf een EAN nummer aanmaakt. De opbrengsten van de verkoop vallen volledig naar jou/je band toe. Met andere woorden: CD Baby heeft geen verdere commissie of share.

Silence is Sexy heeft dit proces kortgeleden doorlopen. Wat zijn de ervaringen van bassist Barry Spooren?

“Voor ons was de reden om gebruik te maken van een dienst als CD Baby vooral omdat we willen dat onze muziek overal te vinden is. De praktijk wijst uit dat mensen hun muziek via allerlei kanalen ontdekken en beluisteren, en dus is het van belang overal aanwezig te zijn. Zo waren Spotify en iTunes voor ons erg belangrijk. En dat zijn beiden (naast veel andere digitale platforms) partners van CD Baby. Overigens werkt Spotify met een flink aantal verschillende aggregators.”

“Doorslaggevend om met CD Baby te werken was voor mij vooral omdat ik goede verhalen hoorde van andere muzikanten. Daarnaast heb ik er eerder een keer een cd besteld, en vond ik de manier waarop ze communiceerde erg goed (ze stuurden een erg leuke mail toen de cd verstuurd werd, en nog een mail na met de vraag of de cd goed was aangekomen). Ook de communicatie naar artiesten toe verloopt vrij snel en helder. De plaat verscheen na inschrijving binnen twee weken op iTunes. Bij Spotify doen ze er iets langer over, daar moet hij nog online komen.”

“Een account aanmaken bij CD Baby kost niet al teveel tijd. Het enige waar je je als artiest even in moet verdiepen zijn de Terms of Service en de overeenkomsten voor fysieke en digitale verkoop (die krijg je te zien als je een account aanmaakt). Verder heb je natuurlijk alle info van de release nodig, zoals rechthebbenden, releasedatum, ISRC codes (als je die niet hebt, krijg je ze van CD Baby), en barcode. Als je die laatste niet hebt, kun je die zelf aanmaken.” Wel heb je voor het betalen aan CD Baby een creditcard of een Paypal nodig, aldus Barry. Geweldige input Barry, van een geweldige vooroploper-band in het indie-muzieklandschap!

Ik sluit nog af met twee andere opties: TuneCore en SongCast. Zij kunnen ook jouw digitale distributie verzorgen maar vragen daar hogere prijzen voor, en doorlopende fees waardoor het een stuk minder lucratief oogt. Althans, ik heb de meerwaarde niet kunnen uitvinden van deze twee.

Om je muziek in iTunes Store te krijgen, heb je dus niet per definitie een platenmaatschappij nodig, maar kan je dit prima zelf doen tegen betrekkelijk lage kosten.

In een bepaald opzicht heeft postrock veel weg van klassieke muziek: het kan erg lastig  zijn woorden te vinden voor wat je hoort. De verleiding is daarom groot om beelden uit de natuur op te roepen: een soundscape als een weids vergezicht, een gitaareruptie als een plotselinge onweersbui, een onverwacht rustmoment als een opklaring aan de hemel.

Misschien dat het daarom wel zo lang geduurd heeft om de verdiende aandacht te geven aan TravelSunnySamsara, het soloproject van gitarist Chris Draaijer van de Eindhovense stoner&postrockband Hijos de Mayo. Dat de muziek, die hij heeft opgenomen in een productiehok met de bescheiden naam ‘herriekamer’, kwaliteit heeft is zonneklaar (!). Maar hoe dat te verklaren.

Zelf zou ik postrock omschrijven als een genre waarin de gitaar de voornaamste verteller is. Niet op hoge toon, maar aanvankelijk weifelend, om daarna steeds zelfbewuster de stem te verheffen. Chris Draaijer lijkt voornamelijk bezig te zijn met een reis; een reis door India, getuige songtitels als Along the Yamuna River en Mapusa Road en de Indiase drone in NowMakeGood. En wat te denken van het woord ‘Samsara’, dat blijkbaar verwijst naar de boeddhistische en hindoeïstische cyclus van dood en wedergeboorte.

Zo exotisch als die verwijzingen wordt het niet met TravelSunnySamsara. Dat is jammer. Draaijer verwijdert zich niet van de conventies van de postrock: repetitieve gitaarpartijen, die laag voor laag worden opgebouwd naar een meer of mindere climax. Maar erg mooie momenten zijn er ook: de eenzame opening van slotnummer Les Machines Sont Fatiguees tegen de achtergrond van het geluid van een opstartende raket, de gitaren die om de meest desolate tonen strijden aan het slot van Nightswimming (In Backwaters) en de voorzichtige lagen muziek in Forests On Mountains. Al die oplichtende momenten zijn gratis te downloaden.