Lees meer en teken de petitie hier : http://www.popronde.blogspot.com

LPG heeft de eer deze editie van Fine Fine Music te openen. Als we hun set vergelijken met de set die ze meer dan een jaar geleden speelden in de 013, als voorprogramma van Spinvis, kunnen we stellen dat LPG muzikaal behoorlijk gegroeid is. De liedjes zijn wat harder, maar ook complexer, met interessante tempowisselingen. Een liedje zonder versterking deze keer niet, maar genoeg mooie, nieuwe liedje om dat gemis op te vullen. Nu is het slechts wachten op het nieuwe album.

Na de gebruikelijke popquiz, speelt Scram C Baby. Deze band maakte afgelopen jaar een bijzonder goed album, waarop niet alleen sterke rocknummers stonden zoals ze live gespeeld worden, maar waarop ook handig gebruik werd gemaakt van samples en electronica. Live dus een echte rockband, die onder leiding van Caesar-drumster Marit de Loos, ook gewoon door speelt wanneer een kapotte versterker wordt vervangen.

Tijdens het klaarzetten van de vele akoestische instrumenten van Johan in de kleine zaal, is in de foyer een korte set van Fixkes te horen. De band die in 2006 nog als voorprogramma van electroman Stijn door Nederland tourde, werd in 2007 in de stal van Excelsior opgenomen, als eerste Belgische band. Ze scoorde een hit in België en touren er momenteel lustig op los. Helaas is het wel heel druk in de foyer, en kan dus slechts een select aantal bezoekers echt luisteren naar de lievige, Vlaamse liedjes.

En dan, het moment waarop de meeste mensen gewacht lijken te hebben, de akoestische set van Johan. De prachtige, ingetogen liedjes worden op natuurlijke wijze gespeeld. Het podium staat vol en de zaal ook. Iedereen luistert aandachtig, iets wat sowieso op te merken (en te prijzen) valt aan het Fine Fine Music-publiek. Zoals je dat van Johan kunt verwachten, is de set mooi en technisch uitstekend verzorgt. Voor mij een mooie afsluiter van de avond, omdat Hospital Bombers niet meer binnen het treinschema paste.

Alle foto’s bekijk je hier.

Daarna is het de beurt aan Sweet Assembler, een band uit de omgeving. Psychedelisch aan hun set zijn de langgerekte ‘improvisaties’ die de pop/rock-nummers een apart karakter geven. Het rekken is echter geen wondermiddel voor de geloofwaardigheid en gewoon een sterk optreden met liedjes was misschien beter geweest. Ook het Bossche Operation Sand heeft voor een psychedelisch extraatje gekozen, in de vorm van een vriend die op opgefokte wijze gedichten voordraagt op de instrumtentale jazzrock. Beat poetry uit onverwachte hoek, maar de muziek is in ieder geval goed.

Dat zou ik niet direct zeggen van Flying Fortress, al is hun muziek ook niet echt slecht. Er wordt mij ingefluisterd dat deze psychedelische hardrock gewoon mannenmuziek is, maar dat lijkt me niet direct een goed excuus voor een ietwat rommelige, doch zeer macho optreden. Geloofwaardig zijn deze mannen wel, met de stonede zanger en de bassist wiens bilspleet boven de strakke broek verschijnt.

Laat op de avond sluit de enige internationale act God Is An Astronaut af, met post-rock op hoog volume en ‘shockerende’ beelden op een scherm. De zuinige zang doet verlangen naar de echte Sigur Rós, de muziek naar Explosions In The Sky. Psychedelisch is nu enkel nog de onopvallende structuur in de stukken (liedjes kun je ze niet noemen) en de lichtgevende schilderijen langs het podium. Zo’n thema-avondje is zeker geen slecht idee, als de programmeurs maar ruimdenkend genoeg over het thema zijn.

Persbericht : http://www.excelsior-recordings.net/popup/lpgcover.html

Dit jaar was de line-up echter al een stuk diverser. Ondanks dat de electronische extremen van bijvoorbeeld The Jim Morrissons en KaH (Lilian Hak) veilig thuis waren gelaten, was er zowel voor de indieliefhebber, als de dance-fanaat en de hiphopper wat te halen. Mijn lijstje was natuurlijk onrealistisch vol, dus moesten er keuzes gemaakt worden.

De eerste keuze was om naar Roy Santiago (“LoFi/Folk”) te gaan, die speelde in café De Deugniet, waar ik nog nooit geweest was. Het bleek een café met ontelbaar veel biersoorten en stamgasten die met lome gezichten aan de bar hingen. Roy zelf zat met enkel een gitaar op een barkruk en speelde zijn liedjes vol overgave. Zijn zang is erg sterk en door akoestisch te spelen deed hij bij vlagen denken aan Conor Oberst (Bright Eyes).

De tweede keuze was om gewoon in De Deugniet te blijven en Fuck the Writer (“Singer/Songwriter”) af te wachten. Het café raakte gevuld met nieuwsgierigen, die je aan de bar tal van bijzondere bieren zag bestellen. Ondanks verontschuldigingen vooraf, speelt Emil van Steenwijk een krachtige set en weet hij het café te overtuigen met zijn rauwe liedjes (zonder zangeres en speelgoedpiano deze keer).

Inmiddels is ook awkward i gearriveerd in café De Deugniet. Wij besluiten echter een luchtje te scheppen na de warmte van het café en dan naar de Palm te lopen, waar Monokino (“Indie”) zal aantreden. De Palm is klein en bij aankomst al propvol. Bovendien is het warm en is het te klein voor de geluidsinstalatie, zodat het geluid slecht en te hard is.

Het is echter mogelijk om het optreden te bekijken vanaf het terras. Als de deur van het café open is klinkt het geluid zeer behoorlijk. Zo kijk ik naar Monokino, dat een hippe, voor Popronde-begrippen zeervernieuwende versie van eletronische pop speelt. De drums en melodiën zijn doordacht en de zang doet aan Brian Molko (Placebo) denken, maar dan met minder zelfmedelijden. Hopelijk inspireert deze band Den Bosch, al is het maar om ze nog eens te boeken.

De afterparty van de Popronde is zoals ieder jaar in de w2. Het idee achter deze afterparty snap ik niet helemaal, want hij is zogenaam ‘besloten’, maar je ziet er maar weinig artiesten en toch vooral andere bezoekers die het laatste bandje komen checken. Dat is in dit geval Caspian Hat Dance (“Klezmer/Gypsy”) . Zij laten de hippe Balkan-beats achter zich en spelen traditionele zigeunermuziek zoals deze ooit bedacht is. Wat mij betreft behoorlijk achterhaald, hopelijk is die Oost Blok-hype snel voorbij, want ik krijg er zo’n 5 mei-gevoel van. Met genoeg bier en de gezellige mensen die deze avond bezochten, is het toch nog een gezellig feestje. Tot ziens in Eindhoven?