Laat ik bij het begin beginnen.

In 2004 ben ik gaan samenwerken met een vriend aan een nederlandstalig HipHop project en we hadden daar grootse plannen mee. We zijn het eigenlijk op de traditionele manier te lijf gegaan en hebben ons dus eerst voornamelijk in Groningen het zweet uit ’t lijf gewerkt om naamsbekendheid te creeren.

I.N.C. The Poet

Je moet je dan voorstellen dat we zo’n beetje elk HipHop feestje in Groningen afliepen om daar dan voor een habbekrats onze nummers ten gehore te brengen en dat ging dan van de Simplon poppodia tot het buurthuis bij jou om de hoek zeg maar. Na een flinke repetoire uitbreiding en dosis podiumervaring te hebben opgebouwd besloten we dat het misschien tijd was om eens verder te gaan kijken dan onze eigen achtertuin en hebben op dat moment geprobeerd om een landelijke tour op te zetten door ons samen met een aantal andere Groningse HipHop acts als een avondvullend HipHop programma aan te bieden bij verschillende poppodia in Nederland.

Helaas voor ons had dat niet de gewenste uitwerking. Veel verder dan een aantal optredens in o.a. Wageningen kwamen we niet. De echte grote poppodia als de Melkweg e.d. Konden we gewoonweg niet overtuigen met onze lokale bekendheid.

Maarja als je de kans niet krijgt om op te treden, hoe vergaar je dan bekendheid? Misschien via de talentenjachten en competities die ons land rijk is?

Na het winnen van de Grote Prijs van Groningen in onze categorie besloten wij om deel te nemen aan de vernieuwde versie van de Grote Prijs van Nederland. Om een lang verhaal kort te maken: dankzij moordende concurentie en wellicht een klein beetje bevoordeelde jurering hield het avontuur voor ons daar op. Weer een illusie armer werd het tijd om andere wegen te bewandelen.

Dan maar netwerken.

Zo’n beetje het belangrijkste wat je als zogenaamd independent artiest kan doen. Ik heb de 2 jaar na de Grote Prijs van Groningen eigenlijk volledig besteed aan het opbouwen van een netwerk van kennissen (en inmiddels ook vrienden) binnen en buiten de muziek industrie die op welke manier dan ook zouden kunnen bijdragen aan de volgende stap in mijn muzikale ambitie. Mensen, het internet is werkelijk waar het meest geweldige medium van de geschiedenis!

Mijn tijd, energie en geld zijn over die afgelopen twee jaar dus verdeeld over de kosten van mijn internet verbinding, het schrijven van emails, tripjes naar Engeland, het voeren van telfoon gesprekken en het verspreiden van demo cdtjes. Van al deze dingen zijn het schrijven van emails, het verspreiden van demo’s en de tripjes naar Engeland naar alle waarschijnlijkheid de meest belangrijke. Dus in het volgende gedeelte van deze serie zal ik daar ook dieper op in gaan.

Voor nu,

Keep working hard en pursue your dreams.

1 love,

I.N.C. The Poet.

We zijn koud een dag terug en het normale leven doet weer haar intrede. Zo was ik vandaag alweer dapper aanwezig bij een bijeenkomst aangaande de regiotram. Na 20 minuten droomde ik echter alweer weg bij de gedachte aan een tourtje door Engeland, Duitsland, Frankrijk… Ons Engelse avontuur smaakt in ieder geval naar meer.

Het ‘normale leven’ als tegenhanger van onze reis klinkt misschien wat drastisch als je bedenkt dat we maar voor een optreden de grens over zijn gegaan. Volgens mij voelt het voornamelijk zo omdat we een week lang in een hotel hebben gezeten met als enige zorg: het optreden. Als dan uiteindelijk na een week lang spanning opbouwen alle energie er uit kan, ben je net zo kapot als na een week lang optreden. Afgezien hiervan steekt de normale weekplanning natuurlijk bleek af tegen een ervaring die door ons toch wel is ervaren als rock’n’roll.

Wat deze week voor ons heeft opgeleverd? Dat zullen we de komende tijd gaan zien denk ik. Er zijn in ieder geval redelijk wat contacten gelegd en mochten we een klein Europees tourtje gaan doen, dan staan er in ieder geval verspreid over Europa heel wat bedden en banken voor ons klaar.

Het is natuurlijk ook ontzettend rock’n’roll om met je backpackje en je gitaarkoffer op het vliegveld te staan. Ik zie het al helemaal voor me: zwarte jack aan, capuchon op en met een ietwat gedesillusioneerde blik van onder mijn zonnebril de vertrekhal afspeurend naar iets wat lijkt op een bandgenoot. Ik ben altijd de laatste -en misschien ook wel de traagste- van het stel en zou niet de eerste keer zijn dat ik half bezweet achter de groep aanhol.

Gelukkig zijn Niels en Robert redelijk bekend in Birmingham en dat is maar goed ook. Op het programma staan behoorlijk wat ‘informal nights at Yard Bird/ Victoria’, twee horecagelegenheden die na enig speurwerk beide pubs bleken te zijn. Dat beloofd nog wat.

Fons.

Datum: 14.02.2008

Locatie: Het Platformtheater

Stad: Groningen

Show: Valentijnsshow met Surrounded (Zwe) en Jean Parlette

Deze donderdag begon vroeg voor mij. Ik moest om 9 uur mijn vrouw – we zijn net getrouwd – van het Zwolse station halen om daarna vervolgens een bezoek te brengen aan de Immigratie Dienst in Zwolle. Mijn vrouw is Amerikaanse. Nederland een bureaucratisch labyrinth met vele gesloten deuren. We zijn nog steeds bezig een open deur te vinden…Tien formulieren verder en een treinrit later bevond ik mij in de supermarkt in Groningen. Surrounded uit Zweden zou die dag met ons samen spelen en daarna bij ons blijven logeren. Ik heb uiteindelijk de hele middag aardappelen zitten schillen voor het avondeten. De uitgehongerde Zweden konden mijn gedane moeite – aardappelpuree, sla vinkjes, rode kool en appelmoes – uiteindelijk zeer waarderen. We hebben in het over gezellige Platformtheater met z’n allen aan de grote tafel zitten eten en kletsen voordat de show begon.

Het charmante Jean Parlette uit Leeuwarden opende de show in ’t Platformtheater met hun vrolijk melancholische folktronica . JP speelt een alleraardigste mix van electronica met voorgeprogrammeerde beats, ‘live’ toetsen en “organische” instrumenten (klassiek spaanse gitaar en cello). Mooie puntige liedjes die afgelopen zijn voordat je ’t doorhebt…op een goede manier!

Surrounded was als 2e aan de beurt en zette een audiovisueel festijn neer. Zanger / gitarist Márten (spreek je als als Morten) bewoog de hele show misschien 2x. Hun show is meer een ervaring dan een ‘performance’. De nadruk kwam te liggen op de prachtige beelden die zij vanuit hun projecter aanstuurden en projecteerden op een wit scherm achter zich terwijl hun muziek, piekfijn uitgevoerd, haast de sountrack voor de ervaring was . Ik was zeer onder de indruk en begon al uit te kijken naar onze show met hun die Zaterdag.

Wij speelden wederom als laatste en het kwam allemaal aardig goed uit de verf. Mede dankzij het fantastische publiek dat tijdens onze rustigere nummers aandachtig luisterde en tijdens de ‘rockers’ leuk mee deed werd het een erg mooie show. De kleine opkomst mocht de stemming uiteindelijk totaal niet drukken. Ik denk dat het eerder hierdoor nog gezelliger is geworden.

Datum: 13.02.2008
Locatie: Het Vliegende Paard
Stad: Zwolle

Show: Paardpop
met (o.a.) 16 Down, Benjamin Winter, Thoughts Create the World + meer

De avond begon in Zwolle in de studio. Matthijs (bas) zijn studio (www.paperboatstudio.nl of www.myspace.com/paperboatstudio) is namelijk aan de overkant van het Vliegend Paard, waar wij die avond zouden spelen op Paardpop. Hij zit hier al bijna 2 jaar in het oude belastingkantoor, hartje centrum. Destijds was hij de eerste die één van de (grotere) kamers bezette. Men was bang voor krakers toen het gebouw leeg kwam te staan en dacht tegelijkertijd de Overijsselse kunst hiermee een impuls te kunnen geven. Nu zit het vol met beeldende kunstenaars, grafische ontwerpers, video makers en studio’s…

In ieder geval was dit voor ons meteen een unicum. Nooit eerder konden we zo dicht bij huis spelen. We hebben later op de avond letterlijk de vesterkers en drums van het ene gebouw naar het andere gedragen. Niks, busje huren en 2 of meer uren rijden maar gewoon de trap af en weer op. Best een raar begin van een mini-tour eigenlijk. Maar, je hoort mij niet klagen.

Het door de organisatie РStudentertainment Рverzorgde avondeten was prima te verteren. Boerenkool ̩n / of Nasi. Ik kan boerenkool met sat̩saus overigens van harte aanraden! Op Paardpop hebben we ons de hele avond prima vermaakt. Het gebouw waarin het Vliegende Paard gevestigd is is op zich al de moeite waard om te bekijken .

Wat mij van de avond bijgebleven is, is een korte cabaret voorstelling van een aantal studenten waar ik geen touw aan vast kon knopen en ook eigenlijk helemaal niks van begreep. Volgens mij was het ‘improv’…

Venus Flytrap, die hun eerste 2 nummers begonnen met gitaarsnaren die alle kanten opspatten en toch een vette show neer zetten met snijdende gitaren, rauwe zang en gekke instrumentatie. Zo zag ik de drummer op een gegeven moment op een stuk isolatieslang blazen om er een onwerkelijk geluid uit te krijgen. Leuk…Noise…

The Freaks die in konijnepakken optraden; 2 nummers gezien toen was het leuk geweest en heb ik me vervolgens in de ‘Akoustisch Kelder’ gevestigd. Ik heb daar achtereenvolgens genoten van Thoughts Create the World uit Joure; prachtige atmosferische band met mooie verzorgde liedjes; en Benjamin Winter (A’dam / VS), die met z’n drieën (2x gitaar, 1x cello) een zeer goede ‘folk’ versie van hun set brachten.

Vervolgens was het aan ons de beurt om de avond in de kelder af te sluiten. En, we speelden goed!

Het publiek stampte aan ’t eind v/d avond nog even lekker mee op ‘Moving Through a Crowd’ en toen was ’t alweer over. Tijdens onze rustigere nummers was het misschien iets te rumoerig om de sfeer goed neer te kunnen zetten. Het bier had rijkelijk gevloeid en men was in alle gezelligheid aan ’t babbelen. Ik kon me hier niet aan storen. Het was tenslotte een feest van en voor studenten!

Ik ben na ons optreden nog gauw even naar boven gerend om 16 Down te zien spelen. Het zaaltje van 100 capaciteit waar zij speelden was veel te klein voor deze band. Althans, qua speel volume. Voor mij ondraaglijk hard. Het vlees klapperde letterlijk om mijn botten. Ik ben na twee nummers maar in de gang gaan staan kijken zodat de geluidsstorm die deze band teweeg brengt rustig langs mij heen waaide; ijzersterke optreden overigens.

Om 3 uur hadden Arjen (piano) en ik ’t wel gezien en hebben we ons in de studio op de matrassen gestort. Matthijs en Robert (drums) kwamen uiteindelijk om iets van 7 uur binnen lopen, geloof ik. Mooi feestje!