Afgelopen vrijdag bezocht ik in Den Bosch mijn eerste Popronde in 2007. Gewapend met een lijstje met bands, tijden en plaatsen ging ik op pad. Een echt goede repuatie had de Popronde niet, want vanwege het systeem waarbij de café en zalen de bandjes kiezen, speelden er al jaren vooral bands onder de noemer “pop/rock” in het muzikaal voorzichtige Den Bosch.

Dit jaar was de line-up echter al een stuk diverser. Ondanks dat de electronische extremen van bijvoorbeeld The Jim Morrissons en KaH (Lilian Hak) veilig thuis waren gelaten, was er zowel voor de indieliefhebber, als de dance-fanaat en de hiphopper wat te halen. Mijn lijstje was natuurlijk onrealistisch vol, dus moesten er keuzes gemaakt worden.

De eerste keuze was om naar Roy Santiago (“LoFi/Folk”) te gaan, die speelde in café De Deugniet, waar ik nog nooit geweest was. Het bleek een café met ontelbaar veel biersoorten en stamgasten die met lome gezichten aan de bar hingen. Roy zelf zat met enkel een gitaar op een barkruk en speelde zijn liedjes vol overgave. Zijn zang is erg sterk en door akoestisch te spelen deed hij bij vlagen denken aan Conor Oberst (Bright Eyes).

De tweede keuze was om gewoon in De Deugniet te blijven en Fuck the Writer (“Singer/Songwriter”) af te wachten. Het café raakte gevuld met nieuwsgierigen, die je aan de bar tal van bijzondere bieren zag bestellen. Ondanks verontschuldigingen vooraf, speelt Emil van Steenwijk een krachtige set en weet hij het café te overtuigen met zijn rauwe liedjes (zonder zangeres en speelgoedpiano deze keer).

Inmiddels is ook awkward i gearriveerd in café De Deugniet. Wij besluiten echter een luchtje te scheppen na de warmte van het café en dan naar de Palm te lopen, waar Monokino (“Indie”) zal aantreden. De Palm is klein en bij aankomst al propvol. Bovendien is het warm en is het te klein voor de geluidsinstalatie, zodat het geluid slecht en te hard is.

Het is echter mogelijk om het optreden te bekijken vanaf het terras. Als de deur van het café open is klinkt het geluid zeer behoorlijk. Zo kijk ik naar Monokino, dat een hippe, voor Popronde-begrippen zeervernieuwende versie van eletronische pop speelt. De drums en melodiën zijn doordacht en de zang doet aan Brian Molko (Placebo) denken, maar dan met minder zelfmedelijden. Hopelijk inspireert deze band Den Bosch, al is het maar om ze nog eens te boeken.

De afterparty van de Popronde is zoals ieder jaar in de w2. Het idee achter deze afterparty snap ik niet helemaal, want hij is zogenaam ‘besloten’, maar je ziet er maar weinig artiesten en toch vooral andere bezoekers die het laatste bandje komen checken. Dat is in dit geval Caspian Hat Dance (“Klezmer/Gypsy”) . Zij laten de hippe Balkan-beats achter zich en spelen traditionele zigeunermuziek zoals deze ooit bedacht is. Wat mij betreft behoorlijk achterhaald, hopelijk is die Oost Blok-hype snel voorbij, want ik krijg er zo’n 5 mei-gevoel van. Met genoeg bier en de gezellige mensen die deze avond bezochten, is het toch nog een gezellig feestje. Tot ziens in Eindhoven?