Of eigenlijk wel meer. Voor Wired schreef David Byrne (van de Talking Heads, een band die ik destijds best wel raar vond maar tegenwoordig best wel leuk vind) een mooi artikel. Hij benoemt zes verschillende manieren waarop bands in de huidige tijd hun geld kunnen verdienen. Van de 360-graden Deal naar volledige DIY, er blijkt volgens Byrne voldoende keuzevrijheid te zijn ontstaan voor bands.

Byrne maakt een aardige tocht langs wat basis denkwerk over de aard van muziek. Hoe het ooit was:

In the past, music was something you heard and experienced — it was as much a social event as a purely musical one. Before recording technology existed, you could not separate music from its social context.

Hoe het in de laatste 100 jaar werd:

Music — or its recorded artifact, at least — became a product, a thing that could be bought, sold, traded, and replayed endlessly in any context.

En vervolgens bespreekt hij de verschillende mogelijkheden die hij op dit moment ziet voor beginnende bands en mega-acts.

Luister tijdens het lezen van het stuk vooral ook naar de interviews die Byrne doet met Brian Eno, Mac McGaughan (Merge Records), Michael Hausman (Aimee Mann) en Radiohead’s managers, Bryce Edge and Chris Hufford (Courtyard Management).

Uit dat laatste interview komt de volgende quote (over het digitaal uitbrengen van In Rainbows, en de mogelijkheid voor downloaders om zelf hun prijs te bepalen), die wat mij betreft de spijker op zijn kop slaat:

As one of Radiohead’s managers, Bryce Edge, told me, "The industry reacted like the end was nigh. They’ve devalued music, giving it away for nothing.’ Which wasn’t true: We asked people to value it, which is very different semantics to me."

Powered by Qumana