Gisteravond was in de Melkweg de Nationale Finale van de Emergenza. Samen met twee andere jury-leden mocht ik wederom een professioneel oordeel vellen over de 13 (ja, der-tien!) bands die die avond speelden. En hoewel we een terechte winnaar hebben kunnen aanwijzen (Ninevolt, gefeliciteerd!) was het wederom niet alleen maar geweldig wat we te zien en te horen kregen. Vandaag, in de trein terug naar het Hoge Noorden, vroeg ik me af waar dat aan lag.

Seth Godin legt in het boek ‘Purple Cow‘ eigenlijk precies uit hoe het zit. Stel je voor dat je door het platteland rijdt en overal koeien in de wei ziet staan. De eerste keer dat je die koeien ziet, vind je het misschien wel prachtige dieren en kijk je je ogen uit. Weilanden vol van die beesten! Maar al snel vallen ze niet meer op, het zijn er teveel en ze lijken allemaal op elkaar. Hoe bijzonder zou het dan zijn om ineens een paarse koe te zien? Heel erg bijzonder. Opmerkelijk zelfs.

Als je kunt kiezen uit 30.000 bandjes in Nederland en talloze bands uit de hele wereld, wordt het moeilijk om onderscheid te maken. Als je dertien bands op één avond voorbij krijgt, ga je ook snel op zoek naar de meest opmerkelijke band. Dit was wat ik aan opmerkelijks voorbij zag komen:

The Name: metal met zangeres. De Within Temptation-vergelijking ligt voor de hand, maar daarvoor is de zangeres te poppy. Wat was er opmerkelijk aan de band? Ze waren de eerste band van de avond die zichzelf echt wisten te presenteren en de aandacht van de zaal opeisten.

24 Hours: typisch Nederlandse pop. Wat was er opmerkelijk? De meest melodieuze band van de avond, de enige band die ook in de rustige nummers overeind bleef. Maar het meest opmerkelijke was dat de organisatie besloten had dat ze, omdat ze helemaal uit Groningen kwamen (en dus wellicht weinig eigen publiek mee hadden) sowieso toegevoegd werden aan de top zes van de avond, omgeacht het aantal stemmen uit de zaal. Daar sta je dan met je goeie gedrag (een tourbus vol Groninger fans in dit geval).

Twowayradio: indierock? Nee, funkrock. Wat was er opmerkelijk? Niet de strakke band, die verwacht je sowieso op een dergelijke finale, maar wel de drie (3!) zangeressen die zowel samen als individueel veel lef vertoonden.

Ninevolt: powerpop/rock. Solide band, niet zo saai als Reload!. Wat was opmerkelijk aan Ninevolt? Dat ze gewoon voldeden aan de verwachtingen: ze waren strak, hadden redelijk goede songs, een zuiver zingende en goed verstaanbare zanger en de juiste poses. Of dat genoeg is voor het binnen halen van de winst op de Benelux-finale eind juni in 013 is echter nog maar de vraag.